Επιστημονικά άρθρα

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ ΤΗΣ ΚΥΤΤΑΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΞΕΤΑΣΗΣ

ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΔΕΙΓΜΑΤΩΝ

Τρία ικανοποιητικά δείγματα πτυέλων μπορούν να ανιχνεύσουν πάνω από το 70% των κακοηθειών του πνεύμονα (Murray 2002).

Τρία βρογχικά κυτταρολογικά δείγματα (αν και σπάνια λαμβάνονται τόσα), μπορούν να ανιχνεύσουν πάνω από το 90% των κακοηθειών του πνεύμονα (Popp 1992)!

ΕΝΤΟΠΙΣΗ ΤΗΣ ΚΑΚΟΗΘΕΙΑΣ

Και για τα πτύελα και για την βρογχική κυτταρολογία, όσο πιο κεντρικά εντοπισμένος είναι ο όγκος τόσο μεγαλύτερη είναι η ευαισθησία της κυτταρολογικής εξέτασης.

Αντιθέτως, για την FNA (παρακέντηση διά λεπτής βελόνης) και για την BAL (βρογχοκυψελιδική πλύση), όσο πιο περιφερειακά εντοπισμένη είναι η κακοήθεια τόσο μεγαλύτερη είναι η ευαισθησία της κυτταρολογικής εξέτασης.

ΜΕΓΕΘΟΣ ΒΑΘΜΟΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΟΓΚΟΥ

Υπάρχει μία σχέση ανάμεσα στο μέγεθος του όγκου και τον αριθμό των κυττάρων που αυτός αποφολιδώνει (Lam 2000).

Παρομοίως, οι πιο υψηλόβαθμοι όγκοι αποφολιδώνουν πιο εύκολα διαγνωστικά κύτταρα.

Παραδόξως πάντως, οι μεγάλοι όγκοι μπορεί μερικές φορές να είναι πιο δύσκολο να διαγνωσθούν από τους μικρότερους. Για παράδειγμα, οι μεγάλοι όγκοι μπορεί να αποφολιδώσουν μόνο νεκρωτικό υλικό, ή να αποφράξουν τον βρόγχο, με αποτέλεσμα την μειωμένη απόδοση αποφολιδωμένων κακοήθων κυττάρων είτε στα πτύελα είτε μέσω βρογχοσκόπησης.

Το βέλτιστο μέγεθος όγκου για την κυτταρολογική διάγνωση είναι χοντρικά μεταξύ 3 cm και 6 cm (Pilotti 1982).

ΤΥΠΟΣ ΚΑΚΟΗΘΕΙΑΣ ΚΑΙ ΒΑΘΜΟΣ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗΣ

Τα εκ πλακωδών κυττάρων καρκινώματα (ιδιαίτερα τα καλά διαφοροποιημένα ή κερατινοποιημένα) και τα μικροκυτταρικά καρκινώματα είναι αυτά που μπορούν να αναγνωρισθούν και να ταξινομηθούν κυτταρολογικά με την μεγαλύτερη αξιοπιστία, ανάμεσα στις πρωτοπαθείς κακοήθειες του πνεύμονα (Berg 2005).

Το αδενοκαρκίνωμα και το από μεγάλα κύτταρα καρκίνωμα, ανιχνεύονται και ταξινομούνται λιγότερο αξιόπιστα.

Το βρογχοκυψελιδικό καρκίνωμα ανιχνεύεται αξιόπιστα ως κακοήθεια, αλλά δύσκολα ταξινομείται ως τέτοιο, διότι η κυτταρολογία δεν μπορεί να αποκλείσει την διήθηση.

Τεράστιας κλινικής σημασίας είναι το γεγονός ότι, η επάρκεια της Κυτταρολογίας όταν εξετάζει βρογχικά επιχρίσματα, στο να διακρίνει το μικροκυτταρικό καρκίνωμα από το μη μικροκυτταρικό καρκίνωμα, αγγίζει το 100% (MacDougall 1992)!

Οι φτωχά διαφοροποιημένοι όγκοι τείνουν να αποφολιδώνουν περισσότερα κύτταρα σε σύγκριση με τους καλά διαφοροποιημένους.


Δρ. Στέλιος Μιχούλας
Ιατρός · Κυτταρολόγος
ID LABS – Integrated Diagnostics Labs
s.michoulas@idlabs.gr